Verhaal
‘Je liep over een zandvlakte naar het ziekenhuis’, terug naar de beginjaren van het Flevoziekenhuis
Nog altijd loopt Ute Dommerholt vanaf station Almere Centrum naar het Flevoziekenhuis. Langs de winkels en terrassen rond het Stationsplein, voorbij het stadhuis en de Nieuwe Bibliotheek, naar het ziekenhuis. Toen ze diezelfde weg 35 jaar geleden voor het eerst aflegde, zag ze vooral zand.
“Ik stapte uit op station Almere Centrum en liep over een zandvlakte naar het ziekenhuis”, zegt Dommerholt. “Alles wat je nu ziet, was er toen nog niet. Het was kaal en het zand waaide je om de oren.”
Teammanager Dommerholt verhuisde in 1991 met het Burgerziekenhuis van Amsterdam naar het nieuwe Flevoziekenhuis. Van oorsprong komt ze uit Duitsland, waar ze werd opgeleid tot verpleegkundige. Ze specialiseerde zich in de verloskunde. Toen het ziekenhuis naar Almere verhuisde, ging ze mee en bleef ze er werken.
Vrachtwagens
“Ik woonde toen al in Almere en vond de uitdaging gewoon te leuk. Zoiets maak je niet vaak mee.” De verhuizing vond deels ’s nachts plaats. Grote vrachtwagens reden met materiaal van Amsterdam naar Almere. Ook patiënten van de afdeling verloskunde verhuisden mee.
Voor de opening oefenden medewerkers verschillende noodsituaties. Bij een oefening bleek dat de deur naar de operatiekamer net te smal was om met een bed doorheen te kunnen. “Dat kon gelukkig nog op tijd worden aangepast.”
Verdubbeld
Het ziekenhuis groeide vervolgens mee met Almere. “We begonnen met vier verloskamers. Dat zijn er nu negen. We hadden toen ongeveer 1.100 tot 1.200 geboortes per jaar, tegenwoordig gemiddeld 2.500.”
Meer inwoners
Met Almere veranderde ook de patiëntenpopulatie. “Je probeert te begrijpen waarom bepaalde dingen voor patiënten belangrijk zijn. Dat maakt ons werk ook heel leuk.” Na 35 jaar werkt Dommerholt nog altijd met veel plezier in het Flevoziekenhuis. “Ik ben hier enorm trots op.”
Tekst: Maud Sips Bul, 1Almere
Wat ons raakt en beweegt
